جبره بعدم وجوب إجابته و إن جازت أو رجحت مع تمام خلقه ، و كمال دينه كما أمر به النبي صلى اللَّه عليه و آله في إنكاح جويبر ، و غيره و ملاحظة المال مع تمام الدين ليس محط نظر ذوي الهمم العوالي . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بلى مىتوان گفت تمكن از نفقه شرطست در وجوب اجابت زن يعنى اگر مردى كه از پرداخت نفقه زن متمكن بود از وى خواستگارى كرد واجب است به درخواستش جواب مثبت داده و وى را رد نكنند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از وجوب اجابت و لزوم اينحكم آنست كه اگر زن خود مختار و مستقل باشد بر وى اجابت لازمست مثل آنكه زن رشيد و غير باكره باشد و اگر غيره مختار و غير مستقل باشد همچون باكره رشيده به فتواى برخى بر ولىّ وى لازمستكه دعوت خواستگار متمكن را اجابت كند . سپس مىفرماين : دليل بر وجوب اجابت در صورت تمكن و عدم وجوب آن بفرض فقدان تمكن آنست كه صبر نمودن زن بر فقر و عجز شوهر اجمالا ضرر بزرگى است و مستلزم حرج و مشقت است لذا جبران آن به اين استكه بگوئيم اجابتش واجب نيست البته اگرچه وى اجازه دهد نكاح جايز بوده يا احيانا در صورت تمام بودن خلقت و كمال دين شوهر راجح نيز مىباشد و مدرك جواز بلكه رجحان روايتى استكه در آن نقل شده پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امر فرمود كه به [ جويبر ] زنى را تزويج و نكاح كنند و بهرصورت بايد بگوئيم ملاحظه نمودن مال و در